กฎหมายความเป็นส่วนตัวที่มีผลต่อการจดทะเบียนโดเมน
Embed This Widget
Add the script tag and a data attribute to embed this widget.
Embed via iframe for maximum compatibility.
<iframe src="https://tldfyi.com/iframe/glossary/domain-privacy-law/" width="420" height="400" frameborder="0" style="border:0;border-radius:10px;max-width:100%" loading="lazy"></iframe>Paste this URL in WordPress, Medium, or any oEmbed-compatible platform.
https://tldfyi.com/glossary/domain-privacy-law/Add a dynamic SVG badge to your README or docs.
[](https://tldfyi.com/glossary/domain-privacy-law/)Use the native HTML custom element.
กฎหมายความเป็นส่วนตัว เช่น GDPR ของสหภาพยุโรปและกฎหมายระดับชาติที่คล้ายกัน ได้เปลี่ยนแปลงแนวปฏิบัติด้านข้อมูลการจดทะเบียนโดเมนอย่างมาก โดยจำกัดการเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลของ [[registrant|ผู้จดทะเบียน]] ในฐานข้อมูล [[whois|WHOIS]] ต่อสาธารณะ ก่อนที่ GDPR จะมีผลบังคับใช้ในปี 2018 บันทึก WHOIS มักแสดงชื่อเต็ม ที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ และอีเมลของผู้จดทะเบียน หลัง GDPR [[registrar|นายทะเบียน]] ต้องทำให้ข้อมูลนี้ไม่ระบุตัวตนหรือให้ผ่านกลไกการเข้าถึงที่ได้รับการรับรองเท่านั้น [[icann|ICANN]] แนะนำ RDAP และรูปแบบการเข้าถึงแบบแบ่งระดับ แต่ยังคงมีความตึงเครียดระหว่างสิทธิ์ความเป็นส่วนตัวและความต้องการที่ชอบธรรมของหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย.
ตัวอย่าง
After GDPR enforcement began, a trademark attorney investigating a cybersquatter found the WHOIS record showed only redacted data, requiring a formal accredited access request to obtain the registrant's contact details for a UDRP filing.